
An itibariyle Üstün Hocanın “küçük şeyler…” isimli kitabını bitirdim. Görüşlerim sıcakken yazayım dedim. Bunun öncesinde de küçük şeyler 2 yi bitirdiydim. Biraz ters oldu belki ama serinin iki kitabını okumuş bulundum.
Öncelikle yazarın bakış açısı takdir edilesi. Hayat görüşünü çok yakın buldum ve söylediği hemen hemen her düşüncesine katıldım. Gündelik yaşamdan örnek tavırlar davranışlar aksettirmiş. İnsan elbet bir yerinde kendini yakalıyor.
Tartıp biçtiğimizde kitabın ana teması olan “işin ayrıntısı” dediğimiz o “küçük şeyler” birikip bizi biz yapan değerler halini alıyor. O küçük şeyler diye geçtiğimiz küçük aksamaları içimize atıp bir süre sonra duygusal olarak patlayıveriyoruz. Ya da gözle görülür bir olay yaşamasak da küçük şeylerden mutlu yada gergin olabiliyoruz. O zaman neden küçük diye adlandırılıyor?
Gerçekten kitapları çok beğendim. Ne yalan söyleyeyim küçük şeyler 2 yi daha çok beğendim. 2. kitap bende “küçük şeyler” kitabının geliştirilmişi gibi bi his uyandırdı. Okumanızı tavsiye ederim.
***Kitapları bana tavsiye ve temin eden insana da teşekkürlerimi sunarım

insan
“arkadaşım”ı tercih ederdim tabi ama yazıda bi şekilde anılmak da güzel yani