Film de çok güzeldi, müzikleri de bir başka güzel. Konusu bir çello ustasının orkestrasının dağılmasıyla birlikte gelen yeni bir hayata geçişi ve hiç düşünmediği bir işte, hiç düşünmediği kabullenmeler yaparak hayatını şekillendirirken vazgeçtikleri ve kırdığı önyargılar olan süper huzurlu ve içtenlikli bir japon yapımı.
Ama filmin başka bir ayrıntısı var ki beni benden aldı. Filmin müzikleri muhteşem! (özellikle joe hisaishi- memory bir daha bir daha dinlenesi) O kadar dokunuyorki insanın içine, dinlerken gözlerinizi kapatıp başka diyarlara gidiyorsunuz. Çello piyano mix parçalara daldım ve gidiyorum, bu yazım da burda son buluyor… Bulun diyorum o müzikleri ama önce filmi de izleyin.
