TUGBA IRMAK | Portfolyo » Hakkımda

Şu İzdivaç Meselesi

TGB — Wed, 21 Jul 2010 19:43:42 +0000

Ya arkadaşların teker teker evlenmeye başlaması ne kadar strese sokuyormuş insanı. Evlenmek okadar yakın mı gerçekten diyorum. Allahım sen aklımı koru Zaten çevremde de evli sayısı bir artış gösterdi. İyice tırsmaya başladım.

Staj yaptığıma mutluyum.

TGB — Wed, 21 Jul 2010 19:40:35 +0000

He ya öğrenci için pek beklenmedik bir durum ama, yaz okuluna kalmaktan on kat daha güzel birşey olduğu için evi tavukla doldurup sonra civciv bakmak gibin. Fıkrayı da batırdım neyse. Yani bizim meslekte de kasarsan para kazanabileceğini kasmazsan da haydi haydi yetecek bir maaşla rahat bir ortamda bulunabilinceğini gördüm. İyi de oldu. Açıkcası moralimi bir tek bu duymak istediklerimi duymak yerine getirebilirdi. BElki de o yüzden öyle dediler Eskiden 4 bin küsür kişi çalışırken şimdi 2 bin küsür çalışıyormuş meteorolojide. Yılda 80 kişi emekli olup 24 kişi mezun olunca (yada işe girrince bilmiyorum bunlar deneysel sayılar değil tamamen kulaktan dolma bilgilendirmeye dayanıyor.) işte ihtiyaç artmış. Haydi haydi bize mezun gönderin diye hocaları dahi sıkıştırıyorlarmış.

Staj yerim çok güzel. Küçücük ama çok güzel. Boğaza nazır müstakil ev gibi bahçesinde rasat yapıyorsunuz Denizin durumu bulutluluk vs için öyle bir konumlama olmuş. Meteoroloji istasyonlarının yeri de yıllar içinde verilerin tutarlılığı açısından değiştirilmemeli. 1930dan beri orda yer. Orası neresi mi ? Söylemicem

Ama çok güzel durum kesit hikayeleri de çıkar ordan. Entereasan bir atmosferi var. Hikayeler çıkar belki ama nedense internete yazasım gelmiyor. İçimde tutasım var.. Bu ilk stajım, bir staj daha yapacağım sonbaharı bulacağım böyle. İlk stajlar boş geçer dedilerdi evet biraz boş geçiyor ama öğrendiğim de çok şey var şu 3gündür. Way be 3 gündür gidiyorum he? Baya dolu geçiyormuş ozaman yahu. Huzur…

Kara Sevda

TGB — Wed, 23 Jun 2010 17:36:06 +0000

B ile I dan ayrıldım. Levent metro çıkışından çıktım. Bugünkü minik (!) yürüyüşümüz bana yetmedi heralde kaşındım ve boğaziçine kadar yürüdüm. Petekte oturdum. Tepeme baktım hayvan gibi bir bulut azar azar “DIT!” der gibi. İnat dimi, oturacağım tuttu. Hava çok hoş, manzara güzel, benim ayak tabanları artık isyanlarda. Oturdum bir süre. Aklımda hep aynı şarkı. Peteğe gelene kadar da hep aynı şarkı vardı. Eh kimle aşık atıosun der gibi bir yağmur başladı ama hala sadece uyarıyorum havasında, hızlanacağı belli. Hamaan şemsiyem var havasındayım. Açtım şemsiyeyi bunun altında dinene kadar otururum diyorum. Deli gibi yağarken şemsiye yetmedi tabi. Ayağımda sandaletler, kotuma doğru akan gelen sular var. Biralarını kapıp gelmiş çift son çare ağacın altına girmiş, bende onların yanına bana da yer var mı diye giriş yapıyorum. Var gel gel diyorlar bakıyorum onlar da yine de ıslanıyor çocuk olmuş sucuk gibi onu artık kurtaramayız ama kızın hala şansı var. Şemsiyeye sığar mıyız aceba diyorum.. Hay allah razı olsun diye giriveriyorlar altına. Ben duraksadığım her an yine o şarkıyı söylüyorum. Azalana kadar orda bekleyip türlü türlü geyikler yapıyoruz. Hepsi de saçma sapan. Yağmur kan yaparmış, d vitamini verirmiş. Çocuk zaten siyah giymiş, duş almış klip çekcek havada. Sonra beyaz giyince çıkan gizli dekolte sorunsalları vs. Geyiğimiz bol. Onlar son biralarına, ben inatçı asi ruhuma yenik düşmüşüm. Yağmura yakalanmışız.

Yağmur biraz diner gibi olduğunda kendimi aşıp durakta kalan tek taksiye kızla beraber bindim. Çocuuk zaten hemen şurda oturuyormuş yakınmış. Kızla takside de konuşuyoruz marmara üniliymiş mezun olmuş, işe girdiği yerde kötü davranıyorlarmış ayrılmış mutluymuş haftasonu inönüde festival varmış onlar oraya gidecekmiş muhtemelen yolları kaparlarmış tipik muhabbetleri yapıyoruz. Bi yandan hala aklımda aynı şarkı dönüyor.

Sıçan gibi geldim eve. Duş aldım. Hulen hala aynı şarkıyı söylüyorum. Zaten akıllı olsam baştan belli olurdu hiç o şarkıya bulaşmazdım! Belki de hiç oturmazdım!
*Barış Manço – Kara Sevda.

Minik Domuzcuk

TGB — Thu, 10 Jun 2010 17:12:55 +0000

Ameliyat olmuş.
1.gün

Bayılmış, uyudu sanmış. Bayılmak tuhafmış.
Kan kusmanın deyim olmadığını öğrenmiş.
Şişenin kapağındaki suyu üç seferde içermiş.
Bunu bütün gece yaparmış.

2.gün
Yüzü şişmiş davul olmuş.
Hastaneden gelmiş herkes korkmuş.
Burnunun direği sızlamasının deyim olmadığını öğrenmiş.
Hiç uyuyamamış.

3.gün
Yüzü mormuş daha mor olmuş.
Tansiyonu düşüyormuş çıkıyormuş.
Akan ama çekilmeyen burunların da olduğunu öğrenmiş.
Üstelik deliklerinin varlığından da şüphe etmiş.

4.gün
Mormuş yeşil olmuş.
Şişlikleri iner gibi olmuş.
Uyumuş kurumuş ıslanmış uyumuş.
Tansiyonu az düşer olmuş.
Tvdeki kadın programlarını izlememek için direnmiş ama yine de kendini Ebruliyi izlerken bulmuş.
Laptopun başına geçme azmi göstermiş.
Böylelikle insanlığa bir adım daha atmış.
Kocaman dikişleri ve alçısıyla kamyon mu çarpmış, eşek mi depmiş?

*Hulen bunca insan nasıl ameliyat oluyormuş vay anasını ya. Alman hastanesini beğendim. Hemşireleri dışında herşeyi güzel. Fethi Orak’a da beni benzetmesine rağmen sempati besliyorum. Öyle kibar adam. Tabi şu alçının altını da bir görelim de

Yaş ilerledikçe hayranlık biter

TGB — Wed, 26 May 2010 20:16:21 +0000

Bugün hissettiğim duygulardan biri. Birçok insanın/nesnenin/varlığın kusurlarını daha çok farkediyorum. Ayrıyeten yaşın getirdiği olgunlukla beraber, sizden ilerde yaşlardaki insanların sizinle paylaşımları da giderek “dürüstçe” artıyor. Belki birkaç yıl önce de aklınız ererdi, belki şimdi daha iyi empati kuruyorsunuz orası karşınızdakinin insiyatifi.
Analizlerimizin sorgularken arttığını kabul edersek, düşünmenin de dibine vurdum son senelerde. Biraz daha fesat düşünmemiz de dünyanın doğasından olsa gerek. Kazık yiye yiye…

Farkettiğim şuki her insanın fazlasıyla hataları var. Doğru yanlış hiç bir zaman tek değil. Her insanın zayıf hissettiği, genel doğrulara karşı çıktığı, objektifçe hatası bol dönemleri de olabilir. Hiçbir insan mükemmel güzel değildir, az photoshop biraz pazarlama vardır (tamam bu konuda hala şüphelerim var istisna kişiler için )

Mesela tipsiz yada tipli mühendisler de olsun. Güzel ve zekiler, sadece zekiler, sadece güzeller, yada hiçbişeyler ama kendini çok bişey sananlar da olsun. Yada şarkıların olması mutlu edici ama buzdolabı üretildiği, kalp ameliyatları yapıldığı için. Herşey bir bütün olarak güzel. Esprili sınıf arkadaşın da güzel, ukala ama başarılı sınıf arkadaşın da.

Tek başına ele aldığında hiçbiri seni tatmin etmiyor. Sıkılıyorsun. Tıpkı aşık olduğunu düşündüğün insana zamanla hayran olmaman gibi. (bkz. evlilikler) İyisi kötüsü herşeyiyle sana okadar olağan gelirken ona hala nasıl hayranlıkla aşık olabilirsinki. O yüzden sevgi saygı önemli değil mi zaten. Bırak eşini yoldaki kırık kaldırımı bile sevmelisin ki hayatın senin için anlamı olsun.

Mesela sanat bile bence insanın hayatı daha anlamlı hissetmek için salladığı şeyler. He işe yarıyor mu. Yarıyor yada ben yarasın istiyorum ona inanıyorum.

Yaşlı, huysuz ve çokbilmiş olmak istemiyorum hulen! Nolur olmiim.