Şimdi beni avcunun içine aldın ya, kim olursan ol,
Herşey boşa gidecek bir şey eksik kalırsa,
Açıkça uyarıyorum seni daha fazla üstüme gelmeden,
O sandığın kişi değilim ben, bambaşka biriyim.
Kim benim yolumdan yürümeye kalkar ki?
Kim talip olur ki benim dostluk ve sevgime?
Yol kuşkulu, sonuç belirsiz, yok edici belki de.
Terk etmen gerecek başka ne varsa, yalnız ben
umacağım senin biricik ölçütün olmayı,
Çıraklık dönemin bile uzun ve zorlu geçecek o zaman,
Vazgeçmen gerekecek tüm bir yaşam biçiminden
ve çevrendeki yaşamlara uyumundan,
O yüzden bırak beni başın daha fazla belaya girmeden,
çek elini omzumdan,
Beni yere bırak ve kendi yoluna git.
Walt Whitman, Çimen Yaprakları

Bu arada kitabın çevirmeni sayın Celal Üster’in de hakkını yemeyelim yalın ve anlaşılır bir şekilde dilimize çevirmiş, dilimizin zevklerini yaşatarak.

An itibariyle Üstün Hocanın “küçük şeyler…” isimli kitabını bitirdim. Görüşlerim sıcakken yazayım dedim. Bunun öncesinde de küçük şeyler 2 yi bitirdiydim. Biraz ters oldu belki ama serinin iki kitabını okumuş bulundum.

Öncelikle yazarın bakış açısı takdir edilesi. Hayat görüşünü çok yakın buldum ve söylediği hemen hemen her düşüncesine katıldım. Gündelik yaşamdan örnek tavırlar davranışlar aksettirmiş. İnsan elbet bir yerinde kendini yakalıyor.

Tartıp biçtiğimizde kitabın ana teması olan “işin ayrıntısı” dediğimiz o “küçük şeyler” birikip bizi biz yapan değerler halini alıyor. O küçük şeyler diye geçtiğimiz küçük aksamaları içimize atıp bir süre sonra duygusal olarak patlayıveriyoruz. Ya da gözle görülür bir olay yaşamasak da küçük şeylerden mutlu yada gergin olabiliyoruz. O zaman neden küçük diye adlandırılıyor?

Gerçekten kitapları çok beğendim. Ne yalan söyleyeyim küçük şeyler 2 yi daha çok beğendim. 2. kitap bende “küçük şeyler” kitabının geliştirilmişi gibi bi his uyandırdı. Okumanızı tavsiye ederim.

***Kitapları bana tavsiye ve temin eden insana da teşekkürlerimi sunarım